บทที่ 112 112 พร้อมจับมือไปด้วยกัน

“อายบ่เคยฮู้เรื่องมาก่อนเลยก๊า...”(อายไม่เคยรู้เรื่องเลยคะ) หญิงสาวขมวดคิ้วฉายแววประหลาดใจเมื่อได้ยินเรื่องราวในอดีตของครอบครัวที่เธอไม่เคยรับรู้มาก่อน

“ต่อนั้น ลูกยังละอ่อนบ่ฮู้ความ ป้อก๊ะแม่ก็บ่มีสตังจำใจต้องขาย แต่พอฮู้ว่าภาคินทร์ซื้อตี้ดินนี้ไว้ แม่ดีใจขนาด ขอบใจ๋ภาคินทร์เน้อ”(ตอนนั้น ลูกยังเด็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ